συνάγνυμι

συνάγνῡμι, aor. συνέαξα (the only tense in use):—

• break to pieces, shiver, ἔγχεος, ὃ ξυνέαξε Il. 13.166; νῆας . ., τάς οἱ ξυνέαξαν ἄελλαι Od. 14.383; ἐλάφοιο τέκνα . . συνέαξε breaks their necks, Il. 11.114.

συνάγνυμι, (ἄγνυμι), zusammenbrechen, zerbrechen ; χώσατο ἔγχεος ὃ ξυνέαξε, Il. 13.166 ; νῆάς οἱ ξυνέαξαν ἄελλαι, Od. 14.383 ; auch λέων ἐλάφοιο τέκνα ῥηϊδίως συνέαξε, II. 11.114, er zerbrach sie, zerbrach ihnen das Genick ; einzeln bei Sp.

†συνάγνυμι

ξυνάγνυμι

[συν- 4.]

3 sing. aor. συνέαξε Il. 11.114. ξυνέαξε Il. 13.166.

3 pl. ξυνέαξαν Od. 14.383.

To break in pieces, shiver : χώσατʼ ἔγχεος ὃ ξυνέαξεν Il. 13.166.

To damage severely or shatter (a ship) Od. 14.383.

To tear in pieces, rend : ὡς λέων ἐλάφοιο τέκνα συνέαξεν Il. 11.114.

συνάγνυμι , aor. -έαξα, break or dash to pieces, crunch up, Il. 11.114.

συνάγνυμι aor1 συνέαξα

• to break together, break to pieces, shiver, shatter, Hom.