συνδιάγω
συνδιάγω, to go through together
Could not find συνδιάγοντα in Logeion dictionaries.
συνδιάγοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of συνδιάγω
συνδι-άγω [ᾰ],
- go through together, τὴν ἡμέραν Hsch.: abs. (sc. τὸν βίον), live together, Arist. Rh. 1381a30; σ. τινί Id. EN 1166a7, Dsc. Prooem. 4; μετʼ ἀλλήλων Arist. EN 1157b22; ἐπιθυμίαις ἀνόμοις σ. Plu. Es. carn. 1 2.993c.
συν·διάγω [ᾰ] (s. e. τὸν βίον) passer sa vie avec : τινί, Arstt. Nic. 9, 4, 5 ; μετά τινος, Arstt. Nic. 8, 5, 3, avec qqn ; abs. Arstt. Rhet. 2, 4, 12 ; fig. σ. ἐπιθυμίαις, Plut. M. 993c, vivre avec des désirs.
συνδιάγω, (ἄγω), mit od. zugleich durchführen ; – sc. τὸν βίον, scheinbar intr., zusammen leben, Arist. neben συνδιημερεύω, rhet. 2.4 ; Plut. Alcib. 37, öfter.
συνδιάγω
fut. άξω
- to go through together: absol. (sc. τὸν βίον) to live together, Arist.