συνδιαιτητής
συνδιαιτητής, a joint arbitrator
συνδῐαιτ-ητής, οῦ, ὁ,
- joint arbitrator, D. 33.19,31.
- II one who lives with another, companion, Luc. Ep.Sat. 36 (v.l. for -δαίτης), Sch. Ar. Pl. 602.
συνδιαιτητής, οῦ (ὁ)
1 arbitre avec un autre, Dém. 898, 25, etc. ||
2 qui vit avec un autre compagnon, Luc. Ep. sat. 36.
Étym. συνδιαιτάω.
συνδιαιτητής, ὁ,
1) der mit einem Andern zusammen wohnt u. lebt, Luc. epist. Saturn. 36, l.d.
2) Mitschiedsrichter, Dem. 33.19, 20.
1) der mit einem Andern zusammen wohnt u. lebt, Luc. epist. Saturn. 36, l.d.
2) Mitschiedsrichter, Dem. 33.19, 20.
συνδιαιτητής
συν-διαιτητής, οῦ, ὁ,
- Ia joint arbitrator, Dem.
- IIone who lives with another, a companion, Luc.