συνεμπίπτω
συνεμπίπτω, to fall in
Could not find συνεμπεσόντα in Logeion dictionaries.
συνεμπεσόντα aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle masculine accusative singular of συνεμπίπτω
συνεμ-πίπτω,
- fall or be put in also, ἐς τὸ πῦρ Luc. Peregr. 24, cf. DMort. 20[10].4.
- 2 fall on or attack together, Plu. Brut. 42 (s. v.l.); of diseases, σ. τινί Hp. Acut. 42, Gal. 16.493, Aret. SA 2.6 codd. (leg. συμπ-).
- 3 befall also, εἴ τι τοιοῦτον συνεμπέσοι αὐτῷ might befall him too, Arist. Rh.Al. 1444a14.
- 4 to be thrown together, κατὰ τὠυτό Hp. Vict. 1.27 (v.l. συνεκ-), cf. Plu. Pyth. 2.399e; coincide in form, -ουσαι λέξεις A.D. Pron. 52.4, al.; τοῖς παλαιοῖς, i.e. by repeating their words, Artem. 2.1; of metrical phrases, Sch. Ar. Nu. 651; Astrol., come together, Vett.Val. 90.27, 333.23.
- 5 fall to be included in, σὺν τοῖς καὶ εἰς τούτους συνεμπεσουμένοις φορτίοις πᾶσι POxy. 243.33 (i A.D.), cf. 503.14 (ii A.D.).
συν·εμπίπτω (ao. 2 συνενέπεσον, pf. συνεμπέπτωκα)
I
1 tomber ensemble sur ou dans, avec ἐς et l’acc. Luc. Per. 24 ||
2 attaquer ensemble, Plut. Brut. 42 ; en parl. de maladies, Hpc. Acut. 390 ||
II fig.
1 se rencontrer, Plut. M. 399e ||
2 coïncider, s’accorder avec, dat. Arstt. Rhet. Al. 37, 32 ; avec πρός et l’acc. Plut. M. 399e ||
3 t. de gr. se rencontrer avec, être semblable à, Dysc. Synt. p. 213 ; Adv. p. 566, 23, etc.
1. tegelijk
2. tegelijk overvallen, met dat.
συνεμπίπτω, (πίπτω), mit od. zugleich hinein od. darauf fallen, mit einen Einfall machen ; Luc. mort. Peregrin. 24 ; Plut.; – zusammentreffen, Isocr. frg. bei Spengel 161.
συνεμπίπτω
fut. -πεσοῦμαι
- 1to fall in or upon together, Luc.
- 2to fall on or attack together, Plut.