συνελευστικός
συνελευστικός, disposed for society
συνελευστικός, ή, όν,
- disposed for society, τὸ σ. Plu. Amat. 2.757c.
συνελευστικός, ή, όν, qui aime le monde, sociable, Plut. M. 757c.
Étym. συνελεύσομαι.
συνελευστικός, ή, όν, zum Umgang, zur Geselligkeit geeignet, τὸ συνελευστικόν, der Gesellschaftstrieb, Plut. amator. 14.