συνυπάρχω
συνυπάρχω, exist together, coexist
Could not find συνυπάρχουσι in Logeion dictionaries.
συνυπάρχουσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of συνυπάρχω
συνυπ-άρχω,
- exist together, coexist, Arist. EE 1241b27, Thphr. Vent. 21, Plb. 6.39.2, Ph. 2.507, Gal. 6.441, Arr. Epict. 2.1.2; ἀλλήλοις with one another, S.E. P. 2.144; ἀναγκαῖον ἀνθρώποις συνυπάρξαι τὰς τέχνας Ph. 2.512, cf. Gal. 16.555, al.
συν·υπάρχω, exister avec ou en même temps que, dat. Phil. 2, 620 ; abs. Arstt. Eud. 7, 9, 3 ; Pol. 12, 18, 3 ; Arr. Epict. 2, 1, 2.
συνυπάρχω, mit, zugleich, zusammen sein, vorhanden sein ; Pol. 28.18.3 ; oft S.Emp.