σωφρονιστήρ
σωφρονιστήρ, admonisher, one who makes σώφρων
σωφρον-ιστήρ, ῆρος, ὁ,
- = σωφρονιστής, Plu. Cat.Ma. 27.
- II pl., wisdom-teeth (= κραντῆρες), Hp. Carn. 13, Cleanth.Stoic. 1.118, Ruf. Onom. 51, Hsch., etc.
- III σωφρονιστὴρ λίθος at Thebes, which restored reason to Heracles, Paus. 9.11.2.
σωφρονιστήρ, ῆρος (ὁ)
1 c. σωφρονιστής, Plut. Cato ma. 27 ; Sext. Mus. 11, p. 358 ||
2 au pl. les dents de sagesse, Hpc. 252, 29.
Étym. σωφρονίζω.
1. vermaner, terechtwijzer.
2. (geneesk.) verstandskies.
σωφρονιστήρ, ῆρος, ὁ, = σωφρονιστής ; Plut. Cat. mai. 27 ; γυναικῶν, S.Emp. adv.mus. 11 ; im plur. die Weisheitszähne, Hippocr.
σωφρονιστήρ, ῆρος, ὁ,
= σωφρονιστής, Plat.