τελεσσίγονος
τελεσσίγονος, perfecting
τελεσσί-γονος, ον, Ep. for *τελεσίγονος,
- perfecting or completing the birth, Nonn. D. 48.827, al.
- II perfectly grown, full ripe, καρποί Orph. H. 53.10.
τελεσσί·γονος, ος, ον [ῐ]
1 qui fait venir ou naître à terme, Nonn. D. 48, 827 ||
2 qui vient à terme, mûr, Orph. H. 53, 10.
Étym. épq. p. *τελεσίγονος de τελέω, γόνος.
τελεσσίγονος, poet. = τελεσίγονος, die Frucht od. die Geburt vollbringend, zeitigend, θέαινα Nonn. D. 8.179.