τελεσιουργός
τελεσιουργός, completing a work, working out its end, effective
τελεσῐουργ-ός, όν,
- completing a work, working out its end, effective, Pl. Phdr. 270a, Plb. 2.40.2, etc.
- 2 creating perfection, Procl. Inst. 145.
- 3 epith. of Zeus, τελεσθεὶς Διὶ τ. Milet. 7.16 (i B.C.).
τελεσιουργός, ός, όν :
1 qui achève une œuvre, un travail ; p. suite qui produit son effet, efficace, Plat. Phædr. 270a ||
2 qui achève, qui accomplit, gén. Pol. 2, 40, 2.
Étym. τελέω, ἔργον.
τελεσιουργός, das Werk od. die Arbeit vollendend, zu Stande bringend, wirksam, tätig ; Plat. Phaedr. 270a ; Pol. 2.40.2 u. Sp.
τελεσιουργός, όν
- working out its end, effective, Plat.