τερατεία

τερᾰτ-εία, ἡ,

• talking marvels, Ar. Nu. 318, Isoc. 12.1, Plb. 2.17.6; ‘fairy story’, Phld. Piet. 27 (pl.); ἡ ποιητικὴ τ. Jul. Or. 2.56d.
• • • 2 the knowledge of τέρατα, as part of the equipment of Pythagoras, Luc. Vit.Auct. 2.

τερατεία, ἡ, das Reden od. Erzählen von widernatürlichen, ungeheuren wunderbaren Dingen, abenteuerlichen Begebenheiten ; das Aufschneiden, Lügen ; Ar. Nub. 317 ; Pol. 2.58.12 u. öfter ; πολλὴν διατίθενται τερατείαν, 2.17.6 ; Sp., εἰς τερατείαν ὄψεων Ael. H.A. 16.18

τερατεία τερᾰτεία, ἡ,

• a talking marvels, jugglery, Ar. from τερᾰτεύομαι