τεράστιος
τεράστιος, monstrous
τεράστιος, ον,
- monstrous, prodigious, ὡς τ. τι πεποιηκώς (Bernard. rightly ὥσπερ ἀστεῖόν τι) Thphr. Char. 19.9; τ. τι πάσχεις Luc. DMort. 7[17].1; τ. τὸ πρᾶγμα ἐφαίνετο Id. Alex. 16; τ. σημεῖον Ezek. Exag. 91, cf. Sm. Nu. 13.34(33), al.; τ. ἔργον Ph. 1.544; τεράστιοι perh. = τερατουργοί in Rhetor. in Cat.Cod.Astr. 8(4).148: Ζεὺς τ. the god of portents, Luc. Tim. 41, Aristid. 2.65 J., IG 5(1).1154 (Gythium); δαίμονες τ. Hld. 2.5: τὸ τ., = τέρας, J. AJ 10.2.1; a monstrous birth, Paul.Aeg. 3.76 (pl.). Adv. -ίως Eust.ad D.P. Proll. p.79 B.
τεράστιος, ος, ον :
I prodigieux, particul. en mauv. part. :
1 étrange, Th. Char. 19 ; Luc. D. mort. 17, 1 ; Alex. 16, etc. ; τὸ τεράστιον, Jos. A.J. 10, 2, 1, prodige ||
2 de mauvais augure, Plut. M. 731f, 1071c ||
II qui envoie les présages, ép. de Zeus, Luc. Tim. 41 ; Arstd. t. 2, 65 ; Hld. 2, 5.
Étym. τέρας.
τεράστιος, wunderbar ; τερ. τὸ πρᾶγμα ἐφαίνετο, Luc. Alex. 16 ; Zeux. 12 u. oft ; auch Zeus, D. D. 20.11, Tim. 41 ; φύσις τεράστιος, S.Emp. adv.log. 2.104, widernatürlich, von böser Vorbedeutung.
τεράστιος, ον,
τέρας
- monstrous, Theophr., Luc.