τετράρχης
τετράρχης, a tetrarch
τετράρχ-ης, ου, ὁ,
- tetrarch, Str. 12.5.1, Plu. Ant. 56, OGI 416 (Cos, i. A.D.), 543.3 (Ancyra, ii A.D.), etc.; of rulers under the protection of Rome of lower grade than kings, e.g. in Palestine, Ev.Matt. 14.1, al., J. BJ 1.12.5, al.; generally, Sall. Cat. 20.7, Hor. Sat. 1.3.12, etc.: also τέτραρχος, Θεσσαλῶν SIG 274 (Delph., iv B.C.): gen. -χου OGI 606.4 (Syria, i A.D.), but -χα IGRom. 4.1683 (Pergam.): cf. τετραρχία.
- II a leader of four λόχοι, or 64 men, Rev.Arch. 3 (1934).40 (Amphipolis, iii/ii B.C.), 6 (1935).31 (ibid., ii B.C.), Ascl. Tact. 2.8, Arr. Tact. 10.1, Ael. Tact. 9.2.
τετρ·άρχης, ου (ὁ) tétrarque :
1 chef d’une région sur quatre dans une province, ou chef avec trois autres, Str. 567 ; Plut. Ant. 56, 58 ||
2 chef d’un détachement de soixante-quatre hommes, Arr. Tact. 10, 1.
Étym. τ. ἄρχω.
τετράρχης, ὁ, ein Tetrarch od. Vierfürst, bei den Galatern üblich, Sp., wie Plut. Ant. 56 ; – Anführer von vier λόχοι, Suid.
τετράρχης, ου, ὁ,
- a tetrarch, i. e. a ruler of one of four provinces, Strab., etc.