τετράστιχος
τετράστιχος, in four rows
τετρά-στῐχος, ον,
- in four rows or courses, LXX Ex. 28.17, 36.17 (39.10).
τετρά·στιχος, ος, ον [ῐ] disposé sur quatre rangs, Spt. Ex. 28, 17 ; 36, 8.
Étym. τ. στίχος.
τετράστιχος, in vier Reihen, Zeilen, vierzeilig, Sp.