τραγῳδικός
τραγῳδικός, befitting tragedy
Could not find τραγῳδικόν in Logeion dictionaries.
τραγῳδικόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of τραγῳδικός
τρᾰγῳδ-ικός, ή, όν,
- befitting a tragic poet or tragedy, τραγῳδικὸν βλέπει Ar. Pl. 424: generally, like τραγικός, τ. χοροί Id. Th. 391 (as cited by Sch. Pl. Thg. 127c); τ. θρόνος Ar. Ra. 769; τ. τέχνη ib. 1495 (lyr.); ὠδυνήθην τραγῳδικόν suffered a tragic woe, Id. Ach. 9. Adv. -κῶς Eust. 632.37.
τραγῳδικός, ή, όν [ᾰ] tragique, Ar. Pl. 424, Ach. 9, 886, Ran. 769, etc.
Étym. τραγῳδός.
τραγῳδικός, ή, όν, dem tragischen Dichter, der Tragödie gehörig, gemäß, übh. = dem gew. τραγικός ; τέχνη, Ar. Ran. 1491 ; τραγῳδικὸν βλέπειν, Plut. 424.
τραγῳδικός
τρᾰγῳδικός, ή, όν
- befitting tragedy, χοροί Hdt., Ar.; τραγῳδικὸν βλέπειν to look tragic, Ar.; ὠδυνήθην τραγῳδικόν suffered a tragic woe, Ar.