τριτημόριος
τριτημόριος, forming a third part of
τρῐτημόρι-ος, α, ον (ος, ον v. infr.),
- equal to a third part, c. gen., τριτημορίη ἡ Ἀσσυρίη τῆς ἄλλης Ἀσίης Hdt. 1.192; ἡ τριτημόριος [δίεσις] Cleonid. Harm. 7; λόγος τ. a ratio of 1:3, Theo Sm. p.76H.
- II as Subst., τριτημόριον, τό, third part, Hdt. 9.34, Th. 2.98, Pl. Phd. 105b, Euc. Sect.Can. 6, etc.
- 2 a coin, = τριταρτημόριον, Poll. 9.65.
τριτημόριος, α, ον [ῐτ] qui contient ou forme le tiers d’une chose, Hdt. 1, 192 ; Eucl. Intr. harm. 7, etc. ; subst. τὸ τριτημόριον :
1 le tiers d’une ch., Hdt. 9, 34 ; Thc. 2, 98 ; Plat. Phæd. 105b ; Plut. Fab. 4, M. 1019c, etc. ||
2 monnaie valant six χαλκοῖ, Din. et Philém. (Suid.); Poll. 9, 65, 66.
Étym. τρίτος, μόρος.
τριτημόριος, 3 Endg., den dritten Teil haltend, ausmachend ; τριτημορίη ἡ Ἀσσυρίη τῆς ἄλλης Ἀσίης, Her. 1.192.
τριτημόριος
τρῐτη-μόριος, α, ον
μόριον
- Iforming a third part of, c. gen., Hdt.
- IIas Subst., τριτημόριον, ου, a third part, a third, Hdt., Thuc., etc.