φιλαναλωτής
φιλαναλωτής, fond of spending, prodigal of
φιλ-ᾰνᾱλωτής, οῦ, ὁ,
- fond of spending, prodigal, c. gen. rei, φ. ἀλλοτρίων διʼ ἐπιθυμίαν Pl. R. 548b; ἐς τοὺς στρατιώτας D.C. 77.9.
φιλ·αναλωτής, οῦ (ὁ) [ῐᾰᾱ] qui aime la dépense, prodigue, Plat. Rsp. 548b ; DC. 77, 9.
Étym. φ. ἀναλίσκω.
φιλαναλωτής
φῐλ-ᾰνᾱλωτής, οῦ, ὁ,
- fond of spending, prodigal of, c. gen. rei, Plat.