φιλαπεχθημοσύνη
φιλαπεχθημοσύνη, fondness for making enemies, quarrelsomeness
φῐλᾰπεχθ-ημοσύνη, ἡ,
- fondness for making enemies, quarrelsomeness, D. 54.37; περὶ τοὺς λόγους Aristid. 2.297 J.: pl., quarrelsome attempts, Isoc. 15.317.
φιλαπεχθημοσύνη, ης (ἡ) [ῐᾰ] malveillance, malignité, Isocr. 344c et d ; Dém. 1268, 16 ; au pl. Isocr. 340d.
Étym. φιλαπεχθήμων.
φιλαπεχθημοσύνη, ἡ, Neigung, sich mit Andern zu verfeinden, ihnen weh zu tun, Zanksucht ; Isocr. 15.317 ; neben πονηρία καὶ ἀναίδεια Dem. 54.37.
φιλαπεχθημοσύνη
φῐλᾰπεχθημοσύνη, ἡ,
- fondness for making enemies, quarrelsomeness, Isocr., Dem. from φῐλᾰπεχθήμων