φιλομμειδής
φιλομμειδής, laughter-loving
Found φιλομμειδὴς with different accentuation.
φιλομμειδὴς masculine nominative singular, feminine nominative singular of φιλομμειδής
φῐλο-μμειδής, ές, poet. for φιλομειδής,
- laughter-loving, epith. of Aphrodite, Od. 8.362, Il. 3.424, Cypr. Fr. 5, Hes. Th. 989; Γλαυκονόμη φ. ib. 256; μήτε φ. μάλα γίγνεο Naumach. ap. Stob. 4.23.7: of Dionysus, AP 9.524.22, in the form φιλομειδής also found in prose, Corn. ND 24, Luc. Im. 8, Aret. CA 2.3. Cf.sq.
φιλο·μμειδής, v. φιλομειδής.
φιλομμειδής, ές, poet. statt φιλομειδής.
φιλομμειδής
[φιλ-, φίλος + μειδ-, μειδάω.]
Ever smiling.
Epithet of Aphrodite Il. 3.424, Il. 4.10, Il. 5.375, Il. 14.211, Il. 20.40 : Od. 8.362.
φιλομμειδής (σμειδιάω): laughterloving, epith. of Aphrodīte.
φιλομμειδής
φῐλομ-μειδής, ές
poetic for φιλομειδής
μειδάω
- laughter-loving, epith. of Aphrodite, Hom., Hes.