φιλονεικέω
φῐλονεικ-έω, φῐλονεικ-ία, φῐλόνεικ-ος, v. φιλονικ-έω, -ία, -ος.
φιλονεικέω-ῶ [ῐ]
1 aimer les querelles, d’où quereller, abs. Thc. 5, 43 ; Xén. Hell. 6, 3, 16 ; Dém. 501, 5 ; 1099, 9 ; τι, Thc. 5, 11 ; Plat. Prot. 360e, etc. chercher querelle pour qqe ch. ; au pass. πεφιλονείκηνται οἱ λόγοι, Plat. Leg. 907c, les discours ont été un sujet de querelle ||
2 le disputer à : joint à ἁμιλλώμενοι, Xén. Cyr. 1, 4, 15 ; φ. τινι πρὸς ἀρετήν, Plat. Leg. 731a, rivaliser de vertu avec qqn ; πρός τινα περί τινος, Lys. 100, 1, rivaliser avec qqn au sujet de qqe ch. ; φ. περί τινος, Plat. Leg. 935c ; ὑπέρ τινος, Isocr. 218b ; περί τινι, Luc. Astr. 12, rivaliser en qqe ch. ; ὅπως, Isocr. 105c, lutter pour que, s’efforcer de.
Étym. φιλόνεικος.
φιλονεικέω, ein φιλόνεικος sein, zanksüchtig, rechthaberisch sein, bes. wetteifern, den Vorrang streitig machen ; Thuc. 3.82, 5.43 ; Amphis bei Ath. IV.175a ; τινὶ πρὸς ἀρετήν, mit Einem in der Tugend, Plat. Legg. V.731a ; προσεποιεῖτο φιλονεικεῖν πρὸς τὸ ἐμὲ εἶναι τὸν ἀποκρινόμενον Rep. I.338a ; vgl. Gorg. 457e ; ohne πρός Prot. 360d ; περὶ ἀριστείων Legg. XI.933c ; τούτου ἕνεκα πεφιλονείκηνται X.907e ; πρὸς ἀλλήλους Lys. 3.40 ; περί τινος, Isocr. 2.25, 4.85 ; Xen. Cyr. 1.4.15 u. öfter ; auch mit flgdm ὅπως, Mem. 2.3.17 ; περί τινος Pol. 5.93.8.