φιλόδωρος
φιλόδωρος, fond of giving, bountiful
Could not find φιλόδωρον in Logeion dictionaries.
φιλόδωρον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of φιλόδωρος
φῐλόδωρ-ος, ον,
- bountiful, Cratin. 328, X. Mem. 3.1.6, Plu. Alex. 48, etc.; of God, Ph. 1.50, al.; τὸ φ., = φιλοδωρία, Plu. Ant. 43. Adv. -ρως Pl. Tht. 146d.
- 2 c. gen., giving bountifully of, εὐμενείας Id. Smp. 197d.
- II fond of receiving gifts or bribes, πόλις App. Sam. 11.
- III of actions, etc., munificent, πρᾶγμα φιλάνθρωπον καὶ φ. D. 18.112.
φιλό·δωρος, ος, ον [ῐ] qui aime à donner, gén. Plat. Conv. 197d ; abs. généreux, libéral, Xén. Mem. 3, 1, 6 ; en parl. de choses, Dém. 264, 5 ; τὸ φιλόδωρον, Plut. Ant. 43, la générosité, la munificence ||
Sup. -ότατος, Syn. 239b.
Étym. φ. δῶρον.
φιλόδωρος, gern schenkend, freigebig ; εὐμενείας Plat. Symp. 197d ; Ggstz von πλεονέκτης, Xen. Mem. 3.1.6 ; Dem. 18.112.
• Adv. φιλοδώρως , ἓν αἰτηθεὶς πολλὰ δίδως Plat. Theaet. 146d.
• Adv. φιλοδώρως , ἓν αἰτηθεὶς πολλὰ δίδως Plat. Theaet. 146d.
φιλόδωρος
φῐλό-δωρος, ον,
δῶρον
- Ifond of giving, bountiful, Xen.
- IIof things, munificent, Dem.