φρεατιαῖος
φρεατιαῖος, belonging to a well
φρεᾱτ-ιαῖος, α, ον,
- belonging to a well or tank, ὕδωρ Hermipp. 39, Thphr. CP 2.6.3; φ. ὕδατα, opp. ῥυτά, Plu. Frig. 2.954c, cf. Arist. Mete. 353b26.
φρεατιαῖος, α, ον [ᾱ] de puits, Th. C.P. 2, 6, 3 ; Hermipp. (Com. fr. 2, 394) ; Ath. 123f ; p. opp. à ναματιαῖον, Th. C.P. 2, 6, 3 ; à ῥυτόν, Plut. M. 954c.
Étym. φρέαρ.
φρεατιαῖος, [εᾱ], zum Brunnen gehörig ; ὕδωρ, Brunnen-, Röhrwasser, Hermipp. bei Ath. IV.124 ; Plut. qu.nat. 2, prim.frig. 20.