χλευάζω
χλευάζω, to joke, jest, scoff, jeer
Could not find χλευάζοντες in Logeion dictionaries.
χλευάζοντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of χλευάζω
χλευ-άζω, (χλεύη)
- jest, scoff, ἐπισκώπτων καὶ παίζων καὶ χ. Ar. Ra. 376 (lyr.); τοῖς καταγελῶσι καὶ χ. καὶ σκώπτουσι Arist. Rh. 1379a29, cf. Plb. 4.3.13, Cerc. 18 ii 5, Phld. Lib. p.29 O., etc.
- 2 c. acc., scoff, jeer at, treat scornfully, τινα Pl. Erx. 397d, D. 7.7, 19.23, 47.34, D.C. Fr. 109.16; ἐμαυτὴν . . λέληθα χλευάζουσʼ Men. Epit. 215; c. acc. rei, Plu. Rom. 10, etc.:—Med., Id. Brut. 45:—Pass., Epicr. 11.31 (anap.), Arist. Pr. 952b22, Plu. Sert. 13, 25, Garr. 2.504f.
χλευάζω, railler, se moquer, abs. joint à ἐπισκώπτων καὶ παίζων, Ar. Ran. 376 ; Dém. 348, 14, etc. ; à καταγελῶσι καὶ σκώπτουσι, Arstt. Rhet. 2, 2, 12 ; τινά, Plat. Eryx. 397d ; Dém. 78, 12, etc. ; Plut. Demetr. 25, etc. railler qqn, tourner qqn en dérision ; τι, Plut. Fab. 5, Rom. 10, M. 803, etc. se moquer de qqe ch. ; au pass. Arstt. Probl. 29, 14, 10 ; Plut. Sert. 13, 25 ||
Moy. railler, abs. Plut. Brut. 45, M. 504f.
Étym. χλεύη.
χλευάζω, scherzen, spotten, Ar. Ran. 376 ; schimpfen, Dem. 19.23 ; καὶ σκώπτειν Arist. rhet. 2.2 ; – trans., verspotten, spöttisch, höhnisch, übermütig behandeln, κατεγέλα καὶ ἐχλεύαζε Plat. Eryx. 397d ; Dem. 7.7 ; τοὺς μὲν διέσυρε χλευάζων Pol. 4.3.13 ; τινός, Plut. Rom. 10 ; NT u. a.Sp.; auch med., τοὺς χλευασομένους καὶ κακῶς ἐροῦντας αὐτόν Plut. Brut. 45.
Strong 5512
*
to jest, mock, jeer: Ac 17:32.†
χλευάζω,
fut. -άσω
χλεύη
- 1to joke, jest, scoff, jeer, Ar., Dem.:—so in Mid., Plut.
- 2c. acc. to mock, scoff at, Dem.