χλευασμός
χλευασμός, a joke
χλευ-ασμός, ὁ,
- = χλευασία, D. 18.85, Plb. 18.6.5, Phld. Herc. 1457.9 (pl.), etc.; μετὰ χλευασμοῦ Plb. 8.6.5; ἐπὶ χλευασμῷ Plu. Aet.Gr. 2.277c; as a figure of speech, irony, Anon. Fig. p.213 S.
- 2 mockery, χ. εἶναι τὸ χρῆμα ἡγούμενος Plu. Pomp. 36; piece of impertinence, Id. Arat. 39.
χλευασμός, οῦ (ὁ)
1 c. le préc. Dém. 254, 3 ; Pol. 8, 8, 5 ; 17, 6, 5 ; 30, 20, 6 ; Plut. Alex. 25, Arat. 31, M. 105a, 741a ; t. de rhét. ironie, figure de rhétorique, Rhét. 8, 724 W. ||
2 plaisanterie, Plut. Pomp. 36, Arat. 39.
Étym. χλευάζω.
χλευασμός, ὁ, = χλευασία ; Dem. 18.85 αἰσχύνην τῇ πόλει συμβᾶσαν ἢ χλεύασμα ἢ γέλωτα ; Folgde, wie Pol. 8.8.5 u. öfter.
χλευασμός, οῦ, ὁ,
- 1= χλευασία, Dem.
- 2a joke, Plut.