χλευάζω

χλευ-άζω, (χλεύη)

• jest, scoff, ἐπισκώπτων καὶ παίζων καὶ χ. Ar. Ra. 376 (lyr.); τοῖς καταγελῶσι καὶ χ. καὶ σκώπτουσι Arist. Rh. 1379a29, cf. Plb. 4.3.13, Cerc. 18 ii 5, Phld. Lib. p.29 O., etc.
• • • 2 c. acc., scoff, jeer at, treat scornfully, τινα Pl. Erx. 397d, D. 7.7, 19.23, 47.34, D.C. Fr. 109.16; ἐμαυτὴν . . λέληθα χλευάζουσʼ Men. Epit. 215; c. acc. rei, Plu. Rom. 10, etc.:—Med., Id. Brut. 45:—Pass., Epicr. 11.31 (anap.), Arist. Pr. 952b22, Plu. Sert. 13, 25, Garr. 2.504f.

χλευάζω, scherzen, spotten, Ar. Ran. 376 ; schimpfen, Dem. 19.23 ; καὶ σκώπτειν Arist. rhet. 2.2 ; – trans., verspotten, spöttisch, höhnisch, übermütig behandeln, κατεγέλα καὶ ἐχλεύαζε Plat. Eryx. 397d ; Dem. 7.7 ; τοὺς μὲν διέσυρε χλευάζων Pol. 4.3.13 ; τινός, Plut. Rom. 10 ; NT u. a.Sp.; auch med., τοὺς χλευασομένους καὶ κακῶς ἐροῦντας αὐτόν Plut. Brut. 45.

χλευάζω, fut. -άσω χλεύη

• • • 1to joke, jest, scoff, jeer, Ar., Dem.:—so in Mid., Plut.
    • 2c. acc. to mock, scoff at, Dem.