χρησιμεύω
χρησιμεύω, to be useful
Could not find χρησιμευόντων in Logeion dictionaries.
χρησιμευόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of χρησιμεύω
χρησῐμ-εύω,
- to be useful or serviceable, τοῖς ἐπιλήπτοις Thphr. Fr. 175, cf. Phld. Rh. 1.221, al., Luc. DMort. 20[10].9; τῇ πατρίδι IGRom. 4.1228 (Thyatira); πρός τι D.S. 1.81, Dsc. 2.149; εἴς τι Epicur. Fr. 458, Gal. 19.396, Iamb. in Nic. p.12 P.: abs., LXX Wi. 4.3, Muson. Fr. 18Ap.95 H., Alex.Aphr. in Top. 430.2: sens.obsc., D.L. 6.91:— rejected by the Atticists, cf. Phryn. 367.
χρησιμεύω [ῐ] être utile à, dat. Arstt. Nic. 1, 8 ; Th. fr. 15, 1 ; Luc. D. mort. 10, 9, à qqn ; πρός τι, Diosc. 5, 84 ; DS. 1, 81 ; εἴς τι, A. Aphr. Top. 1, pour qqe ch. ; abs. Spt. Sap. 4, 3.
Étym. χρήσιμος.
χρησιμεύω, brauchbar, nützlich, dienlich sein, Nicom. arithm. 1.8 ; vgl. Lobeck Phryn. 386.
χρησιμεύω
χρησῐμεύω,
- to be useful or serviceable, τινί to one, Luc.