ἀνακλαίω
ἀνακλαίω, to weep aloud, burst into tears
Could not find ἀγκλαύσασα in Logeion dictionaries.
ἀγκλαύσασα aorist active participle feminine nominative singular, aorist active participle feminine vocative singular of ἀνακλαίω
ἀνακλαίω, Att. ἀνακλάω, fut. -κλαύσομαι Telecl. 1 D.:—
- weep aloud, burst into tears, ἀνακλαύσας μέγα Hdt. 3.14, cf. 66, D.C. Fr. 18.10.
- 2 c. acc., weep for, κακὰ μέζω ἢ ὥστε ἀνακλαίειν Hdt. 3.14: so in Med., ὑμῖν τάδʼ . . ἀνακλαίομαι S. Ph. 939; τὰς παρούσας ἀτυχίας ἀνακλαύσασθαι πρὸς ὑμᾶς Antipho 2.4.1.
llorar, lamentar c. ac. int.
ἀνακλαύσας μέγα
μεγάλα
• c. ac. compl. dir.
τὸν τοῦ μνηστῆρος ἀνακλαίεις μόρον
• en v. med. c. ac. int. y dat. de pers. o πρός y ac.
ὑμῖν τάδε ... ἀνακλαίομαι
τὰς παρούσας ἀτυχίας ἀνακλαύσασθαι πρὸς ὑμᾶς
ἀνα·κλαίω, att. -κλάω [ᾱ] (ao. ἀνέκλαυσα) éclater en sanglots, Hdt. 3, 14 || Moy. ἀν. τινί τι, Soph. Ph. 939, ou τι πρός τινα, Ant. 119, 24, exhaler auprès de qqn sa douleur de qqe ch.
ἀνακλαίω, (κλαίω), in Weinen ausbrechen, aor. ἀνακλαύσας, Her. 3.14.66 ; beweinen, 3.14 ; θανόντα Theocr. 1.72. Im med. klagen, ὑμῖν τάδε ἀνακλάομαι Soph. Phil. 927 ; πρός τινά τι ἀνακλαύσασθαι, Antiph. II.δ, 1 ; so oft im med., Dion.Hal.; Plut. Cat. min. 23.
ἀνακλαίω
Note also that there is another verb ἀνακλάω
- 1to weep aloud, burst into tears, Hdt.
- 2c. acc. to weep for, Hdt.; so in Mid., Soph.