ἀνάκλησις
ἀνάκλησις, a calling on, invocation
ἀνάκλη-σις, εως, ἡ, (ἀνακαλέω)
- calling on, invocation, θεῶν Th. 7.71; salutation, address, Plu. Aud.poet. 2.35a.
- 2 calling aloud, οἱ βάτραχοι . . ἀνακλήσεσι χρῶνται ib. Sollert. 982e; ζητεῖν τινα μετʼ ἀνακλήσεως Nymphis 9.
- II recalling, ἀ. θέρμης ποιέεσθαι Aret. CD 2.7, cf. SD 2.12: metaph., ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ τὰ νοητά Porph. Marc. 10.
- 2 restoration, revival, Aret. SA 1.6, cf. SD 1.7.
- 3 retreat, ἀ. σάλπιγγι σημαίνειν Plu. Fab. 12, cf. Alex. 33, Onos. 10.2.
I
1 invocación
θεῶν
• salutación Plu.2.35a.
2 llamada a gritos, grito
ζητεῖν ... αὐτὸν μετὰ ... ἀνακλήσεως
οἱ ... βάτραχοι ... ἀνακλήσεσι χρῶνται
II retirada
ἀνάκλησιν ... θέρμης ποιέεται
ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ τὰ νοητά
• milit. retirada
τῇ σάλπιγγι σημήνας ἀνάκλησιν
III reanimación, recuperación Aret.SD 1.6.2.
ἀνάκλησις, εως (ἡ)
I invocation, Thc. 7, 71 ||
II salut, Plut. M. 35a ||
III rappel :
1 signal de retraite d’une troupe, Plut. Fab. 12 ||
2 action de rappeler (le souffle), de ramener (la chaleur) Arét. Cur. m. diut. 2, 7, etc.
Étym. ἀνακαλέω.
1. het aanroepen.
2. signaal voor de terugtocht.
ἀνάκλησις, ἡ, das Anrufen, θεῶν Thuc. 7.71 ; Plut. Rom. 29 ; das Zurückrufen, zum Rückzug, Plut. Fab. 12.
πρὸ τῆ]ς ἀνακλήσ[εως αὐ]τῷ ἐπίθυε δά[φνην
antes de la invocación ofrece en su honor laurel
ἀνάκλησις
ἀνακαλέω
- Ia calling on, invocation, θεῶν Thuc.
- IIa recalling: retreat, Plut.