ἀδιάγνωστος
ἀδιάγνωστος, indistinguishable
ἀδιά-γνωστος, ον,
- indistinguishable, D.S. 1.30; ἀ. τῷ χρώματι τοῦ ἐδάφους Antig. Mir. 25(29); hard to distinguish or understand, ὀνόματα Aristid. Quint. 1.5.
1 que no se puede distinguir
ὁ τῆς λίμνης τύπος
ὀνόματα
ἀ. τῷ χρώματι τοῦ ἐδάφους
2 difícil de leer Ptol.Tetr.1.21.21.
ἀ·διάγνωστος, ος, ον :
1 qu’on ne peut distinguer, DS. 1, 30 ||
2 difficile à distinguer ou à comprendre, A. Quint. p. 9, 14.
Étym. ἀ, διαγιγνώσκω.
ἀδιάγνωστος, nicht zu erkennen, τύπος DS. 1.30 ; schwer zu verstehen, Aristid.Quint. p. 49.