ἀδρανέω
ἀδρανέω, to be weak
ἀδραν-έω,
- to be weak, of starlight, Arat. 471, cf. Opp. H. 1.296, Nonn. D. 32.280.
I de cosas debilitarse, desvanecerse, oscurecerse la luz de las estrellas, Arat.471,
ὥστε δι' ἐσσόπτροιο καὶ ὕδατος ἀδρανέοντα (ἀληθείης ἰνδάλματα)
II de pers. y anim.
1 debilitarse, estar débil el cangrejo, Opp.H.1.296
• estar enfermo
ἦν δέ τις ἀδρανέων χλοερῷ πυρὶ Λάζαρος ἀνήρ
2 fig. ser cobarde Nonn.D.32.280.
ἀδρανέω-ῶ [ᾰν] être faible, débile, Opp. H. 1, 296 ; Nonn. D. 32, 280.
Étym. ἀδρανής.
ἀδρανέω, schwach sein, Opp. H. 1.296, C. 2.106 ; trag sein, Nonn. D. 32.280.