ἀεικίνητος
ἀεικίνητος, in perpetual motion
Could not find ἀεικίνητον in Logeion dictionaries.
ἀεικίνητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀεικίνητος
ἀει-κίνητος, ον,
- in perpetual motion, Pl. Phdr. 245c, Philol. 21, Ruf. Anat. 27, Aen.Gaz. Thphr. p.46 B. Adv. -τως Arist. Mu. 400b31.
1 que está en movimiento continuo
αἰθήρ
ψυχή
οὐρανός
ὁ πλεύμων
• subst.
τὸ ἀ. ἀθάνατον
2 adv. -ως en perpetuo movimiento Simp.in Ph.435.3, Phlp.in Cat.50.28.
ἀει·κίνητος, ος, ον [ῑ] agité d’un mouvement perpétuel, Plat. Phædr. 245 c.
Étym. ἀ. κινέω.
ἀεικίνητος, [ῑ], Plat. Phaedr. 245c.
• Adv. -τως , Arist. mund. 6.
• Adv. -τως , Arist. mund. 6.