ἀκέλευστος
ἀκέλευστος, unbidden
Could not find ἀκέλευστόν in Logeion dictionaries.
ἀκέλευστόν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀκέλευστος
ἀκέλευστος, ον,
- unbidden, A. Ag. 731 (lyr.), S. Aj. 1284, E. El. 71, Pl. Lg. 953d. Adv. -ως Suid. s.v. ἀπαγγέλτως.
1 sin que nadie lo pida u ordene
ἀ. ἄμισθος ἀοιδά
δαῖτ' ἀκέλευστος ἔτευξεν
ἀ. ἦλθε
2 adv. -ως sin ordenarlo nadie Rom.Mel.11.
ἀ·κέλευστος, ος, ον, qui agit spontanément, sans avoir reçu d’ordres, Eschl. Ag. 731 ; Soph. Aj. 1263 ; Eur. El. 71, Ion 1359 ; Plat. Leg. 953d.
Étym. ἀ, κελεύω.
ἀκέλευστος, ungeheißen, freiwillig, Aesch. Ag. 713, 952 ; Soph. Aj. 1263 ; Eur. Ion 1359 ; Plat. Legg. XII. 953d.
• Adv . Suid.
• Adv . Suid.
ἀκέλευστος
- unbidden, Trag., Plat.