ἀκροκνέφαιος
ἀκροκνέφαιος, at the beginning of night, in twilight
ἀκρο-κνέφαιος, ον,
- at beginning of night, in twilight, Hes. Op. 567:—also ἀκρο-κνεφής, ές, of morning twilight, Luc. Lex. 11, Id. Rh.Pr. 17; cf. ἀκρόκνεφα· πρὸς ὄρθρον, Hsch.
anochecido, vespertino, crepuscular
Ἀρκτοῦρος ... ἐπιτέλλεται ἀ.
ἀκρο·κνέφαιος, ος, ον, qui agit ou se fait vers la fin de la nuit, Hés. O. 565.
Étym. ἄ. κνεφαῖος.
ἀκροκνέφαιος, mit Anfang der Dämmerung, Hes. O. 567 ἐπιτέλλεται Ἀρκτοῦρος, vom Spätaufgange des Arktur.
ἀκροκνέφαιος
κνέφας
- at the beginning of night, in twilight, Hes.