ἀμόλυντος
ἀμόλυντος, undefiled
Could not find ἀμόλυντον in Logeion dictionaries.
ἀμόλυντον feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ἀμόλυντος
- undefiled, LXX Wi. 7.22, X.Eph. 2.9, Muson. Fr. 18Bp.105 H., Arr. Epict. 4.11.8; παρθένος IG 14.264 (Agrigentum).
- II Act., not leaving any stain, κινεῖν μέχρι ἀμολύντου Crito ap. Gal. 12.487, cf. Antyll. ap. Orib. 9.24.4, Olymp. in Mete. 307.1.
I
1 act. no manchadizo, que no deja mancha
τὸ δὲ πηγνύμενον ἀμόλυντόν ἐστι
2 tb. act., de emplastos y otras sustancias que no deja mancha, que no se pega, solidificado
κίνει ἄχρις ἀμολύντου
ἀμόλυντα εἶναι καὶ μὴ περιρρεῖν
ἕψε ἔλαιον ... ἕως ἀμόλυντον γένηται
3 pas. no manchado, limpio
ὀφθαλμὸς ἀπαθὴς καὶ ἀ.
• subst. τὸ ἀ. limpieza, higiene (en el comer), Muson.Fr.18B.
II fig. de pers. y abstr. puro, inmaculado
θυγατρὶ παρθένῳ ἀμολύντῳ γλυκυτάτῃ
φυλάξειν ἀμόλυντον (τὴν κόρην)
• de abstr.
πνεῦμα
κάθαρσις
φύσις
• c. gen.
κακίης ἀμόλυντος ... λογισμός
razonamiento limpio de maldad
III adv. -ως sin mancha
ἀ. ἐνεργούμενα ... ἔργα
madre de Dios, incorruptible, sin mancha, inmaculada madre de Cristo