ἀνάστειρος
ἀνάστειρος, with a high prow
ἀνάστειρος, ον, (στεῖρα)
- with a high prow, ναῦς Plb. 16.3.8.
de alta proa
ναῦς
ἀνά·στειρος, ος, ον, à la proue relevée, Pol. 16, 3, 8.
Étym. ἀνά, στεῖρα.
ἀνάστειρος, ναῦς, Schiff mit hohem Vorderteil (στεῖρα), Pol. 16.3.