ἀναντίβλεπτος
ἀναντίβλεπτος, what one dares not face
Could not find ἀναντίβλεπτον in Logeion dictionaries.
ἀναντίβλεπτον feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ἀναντίβλεπτος
ἀναντί-βλεπτος, ον,
- what one dares not face, Plu. Adul. 2.67b: metaph., irrefragable, διαίρεσις Procl. in Alc. p.201 C.
1 no desdeñable
τοῦ φίλου νουθησία
2 que no se puede contrarrestar
διαίρεσις
ἀν·αντίβλεπτος, ος, ον, qu’on ne peut regarder en face, Plut. M. 67b.
Étym. ἀν-, ἀντιβλέπω.
ἀναντίβλεπτος, den man nicht gerade ansehen kann, Plut. ad. et am. discr. 38.