ἀναπνευστικός
ἀναπνευστικός, of or for respiration
ἀνα-πνευστικός, ή, όν,
- of or for respiration, ὁ ἀ. τόπος the respiratory region, Arist. Sens. 445a27, Thphr. Sud. 38; τὰ μὴ ἀ. [ζῷα] Arist. Spir. 482a8; ἀ. δύναμις the power of breathing, M.Ant. 6.15; τὰ -κά respiratory organs, Alex.Aphr. Pr. 1.119.
I
1 respiratorio
τόπος
δύναμις
2 que respira
τὰ μὴ ἀ. (ζῷα)
II subst. órganos de la respiración
τὰ ἀναπνευστικά
ἀναπνευστικός, ή, όν, propre à la respiration, Arstt. Sens. 5, 31 ; Th. Sud. 38 ; ἀν. δύναμις, M. Ant. 6, 11, la faculté de respirer ; τὰ -ικά, A. Aphr. Probl. 1, 119, organe de la respiration.
ἀναπνευστικός, zum Atemholen gehörig, δύναμις, das Vermögen zu atmen, M.Anton. 6.15 ; τὰ ἀν., die Atmungsorgane, Medic.; übertr., erquickend.