ἀναπληρωματικός
1 medic. que rellena o cierra una herida,
2 gram. expletivo Charis.226, Sch.Gen.Il.2.1.
ἀναπληρωματικός, ή, όν, propre à combler (un vide) Diosc. 5, 4.
Étym. ἀναπλήρωμα.
ἀναπληρωματικός, ausfüllend.
1 medic. que rellena o cierra una herida,
2 gram. expletivo Charis.226, Sch.Gen.Il.2.1.