ἀνενδοίαστος
ἀνενδοίαστος, indubitable
Could not find ἀνενδοίαστον in Logeion dictionaries.
ἀνενδοίαστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀνενδοίαστος
- unhesitating, Ph. 1.440, 2.36; indubitable, Id. 1.302, al., Luc. Herm. 67; unambiguous, Anon. in SE 61.15: Gramm., unquestionably correct, ἀ. καὶ ὑγιές A.D. Synt. 21.1. Adv. -τως 218.19; without doubt, Ph. 2.319; unhesitatingly, unequivocally, 1.351, POxy. 138.25 (610 A.D.).
1 de que no se duda, firme
γνώμη
• que no ofrece duda, indudable
μετάστασις
ἀπόδειξις
τοῦτο αὐτὸ οὐκ ἀνενδοίαστον ἀποφαίνεις
• no ambiguo
ἀπόκρισις
• gram. de palabras incuestionable
τὸ μὲν ἀνενδοίαστον καὶ ὑγιὲς Ἀλεξανδρεύς
lo incuestionable y lo correcto es la forma Ἀλεξανδρεύς
• incuestionable, indudable
τὴν Καίσαρος ἀρετὴν καὶ πίστιν ... ἀνενδοίαστον γενομένην
2 adv. -ως indudablemente, incuestionablemente, sin duda
ἀνενδοιάστως ἀνδροφόνον εἶναι
ἐλέσθαι
• sin vacilar
ἀνενδοιάστως φάγε τὸ σῶμα
πιστεύεται
- indubitable, Luc.