ἀνεμώδης
ἀνεμώδης, windy
ἀνεμ-ώδης, ες,
- windy, Σκῦρος S. Fr. 553; χώρα Hp. Aër. 24, cf. Nic. Th. 96; ἀκρωτήριον Plu. Sollert. 2.967b; ἔτος ἀ. Arist. Mete. 360b5; κύματα ἀ. bringing wind, Id. Pr. 932b29; σημεῖον ἀ. a sign of wind, Thphr. Sign. 18.
- 2 metaph., vain, idle, Hsch. s.v. κραπαταλίας.
1 expuesto al viento, azotado por el viento
Σκῦρος
χώρα
Λιβύης ... χηλή
ἀκρωτήριον
• ventoso
ἔτος
2 que es señal de viento
κύματα
ἀ. σημεῖον
un signo de viento
• propio del viento
πτερύγων ἀνεμώδεα δοῦπον
3 ligero como el viento
κούρα
ἀνεμώδεα γούνατα πάλλων
φωνή
4 fig. vano
ἀνεμώδης, ης, ες [ᾰ]
I venteux :
1 exposé au vent, Hpc. Aër. 295 ; Soph. fr. 496 ||
2 où règne le vent, Arstt. Meteor. 2, 4, 8 ||
3 qui annonce du vent, Th. Sign. 1, 18 ||
II de vent, fig. vide, vain, Plut. M. 967b.
Étym. ἄνεμος, -ωδης.
ἀνεμώδης, ες, windig, Soph. frg. 496 Σκῦρος ; sp.D.; ἀκρωτήριον Plut. Sol. an. 10.