ἀνεξάλλακτος
ἀνεξάλλακτος, unchangeable
ἀνεξ-άλλακτος, ον,
- unchangeable, Procl. in Ti. 1.238D., Id. in Prm. p.599 S.
inmutable, inalterable
τὸ αἰώνιον
ἡ πρόνοια
ἀν·εξάλλακτος, ος, ον, invariable, immuable, Procl. Plat. Tim. p. 175.
Étym. ἀν-, ἐξαλλάσσω.
ἀνεξάλλακτος, unveränderlich.