ἀνεξεύρετος
ἀνεξεύρετος, not to be found out
ἀνεξ-εύρετος, ον,
- not to be found out, ἀριθμός Th. 3.87, cf. Hellanic. 194J., Arist. Mu. 392a17, Plu. Sollert. 2.964a.
ininvestigable, que no se puede investigar
ἀριθμός
τῶν ἀπλανῶν πλῆθος
ἀ. καὶ ἀδιάφθορος ... γενεά
ἀν·εξεύρετος, ος, ον, qu’on ne peut parvenir à trouver, Arstt. Mund. 2, 8 ; d’où incalculable, Thc. 3, 87.
Étym. ἀν-, ἐξευρίσκω.
ἀνεξεύρετος, nicht auszufinden, auszumitteln, Thuc. 3.87 ; πλῆθος Arist. mund. 2.
ἀνεξεύρετος
ἐξευρίσκω
- not to be found out, Thuc.