ἀνερείπομαι
ἀνερείπομαι, to snatch up and carry off
Could not find ἀνερέψατο in Logeion dictionaries.
ἀνερέψατο aorist middle indicative 3rd singular of ἀνερείπομαι
ἀνερέψατο aorist middle indicative 3rd singular of ἀνερέπτομαι
ἀνερέψατο aorist middle indicative 3rd singular of ἀναρρέπω
*ἀνερείπομαι, Ep. Dep., used by Hom. only in 3 pl. aor.,
- snatch up and carry off, ἀνηρείψαντο, of the gods, Il. 20.234, cf. Pi. Pae. 6.136, A.R. 2.503; of the Harpies, Od. 1.241, etc.; of storms, 4.727; so παῖδα . . Ἀφροδίτη ὦρτʼ ἀνερειψαμένη Hes. Th. 990; τὴν Ἀργὼ οὐρανὸς ἀνηρείψατο Them. Or. 27.333a:—later, take upon oneself, πόνον Orph. A. 290. (The true spelling is prob. ἀνηρεψ-, which has Ms. authority in Hes. l.c. and A.R. 1.214; cf. ἀ[νᾱ]ρέψατο Pi. Pae. l.c., and ἀνερεψάμενοι, Hsch.: v. ἅρπυια.)
ἀν·ερείπομαι (seul. ao. ἀνηρειψάμην)
1 emporter avec soi dans les airs, en parl. des dieux, Il. 20, 234 ; Hés. Th. 990 ; des Harpyies, Od. 1, 241, etc. ; d’une tempête, Od. 4, 727 ||
2 prendre sur soi, se charger de, acc. Orph. Arg. 292 ||
➳ Ao. ind. 3 pl. ἀνηρείψαντο, Hom. ll. cc., etc. ; postér. 3 sg. ἀνηρείψατο, Thém. 332d ; et 2 pl. ἀνηρείψασθε, Orph. l. c. ; part. fém. ἀνερειψαμένη, Hés. l. c.
ἀνερείπομαι, in die Höhe reißen, durch die Lüfte hinwegführen, Hom. nur ἀνηρείψαντο, von den ἅρπυιαι gesagt Od. 1.241, 14.371, 20.77 ; θύελλαι 4.727 ; θεοί Il. 20.234 ; Sp. Ep., z.B. Ap.Rh. 1.214 ; part. 2.503.
ἀνερείπομαι (ἐρείπω), aor. ἀνηρείψαντο: snatch up, sweep away; esp. of the Harpies, Od. 1.241; of the rape of Ganymede, τὸν καὶ ἀνηρείψαντο θεοὶ Διὶ οἰνοχοεύειν, Il. 20.234.
ἀνερείπομαι
- Dep., only used in aor1, to snatch up and carry off, ἀνηρείψαντο Hom.; ἀνερειψαμένη Hes.