ἀνασκάπτω
ἀνασκάπτω, to dig up, to dig up ground
Could not find ἀνεσκαμμένην in Logeion dictionaries.
ἀνεσκαμμένην perfect middle-passive participle feminine accusative singular of ἀνασκάπτω
ἀνα-σκάπτω,
- dig up, πλοῦτον Str. 9.3.8; τύπον Plu. Thes. 36; ὅλην πόλιν Pomp. 62:—Pass., Arist. Mir. 835b22, Plu. Fac.lun. 2.924c.
- 2 extirpate, of plants, Thphr. HP 3.18.5 (prob. l.); raze to the ground, of buildings, Plb. 16.1.6, IG 12(2).526a4 (Eresus).
- 3 metaph. of ulcers with ‘undermined edges’, βεβρωμένα καὶ ἀνεσκαμμένα Archig. ap. Aët. 16.106(96).
I
1 arrancar de cuajo plantas, Thphr.HP 3.18.5(cj.), miembros de los mártires, Chrys.M.61.35
• fig. arrasar
τοὺς ναοὺς ἐκ θεμελίων
2 desenterrar, exhumar
πλοῦτον
• en v. pas., Arist.Mir.835b22, Plu.2.924c
• cavar
ὅλην ... τὴν πόλιν
II part. perf. pas. mal cerrado
βεβρωμένα ... καὶ ἀνεσκαμμένα
ἀνα·σκάπτω (f. άψω, ao. ἀνέσκαψα ; part. ao. 2 pass. -αφείς)
1 déterrer, en parl. de plantes, Th. H.P. 3, 18, 5 ; C.P. 1, 15, 1 ; en gén. DH. 2, 40 ; fig. détruire de fond en comble, Pol. 16, 1, 6 ||
2 fouiller le sol, Plut. Thes. 36 ||
3 ouvrir des tranchées dans, acc. Plut. Pomp. 62.
ἀνασκάπτω, ausgraben, τόπον, πόλιν, Gräben an einem Orte aufwerfen, Plut. Thes. 36, Pomp. 62 ; ἀνασκαφέν Dion.Hal. 2.40 ; von Grund aus zerstören, Pol. 16.1.
ἀνασκάπτω
- to dig up, to dig up ground, Plut.