ἀνθυπατεύω
ἀνθυπατεύω, to be proconsul
ἀνθῠπᾰτ-εύω,
- to be proconsul, Plu. Comp.Dem.Cic. 3, Act.Ap. 18.12, Hdn. 7.5.2.
ser procónsul, IG 7.1866 (I d.C.), Plu.Comp.Dem.Cic.3, SEG 9.175 (Cirenaica II d.C.), Hdn.7.5.2, IG 22.3689 (III d.C.), Mart.Pol.21.
ἀνθυπατεύω [ῠᾰ] être proconsul, Plut. Dem. c. Cic. 3 ; Hdn 7, 5.
Étym. ἀνθύπατος.
ἀνθυπατεύω, Prokonsul sein, Plut. Demetr. et Cic. 3.
ἀνθυπατεύω
from ἀνθύπατος
- to be proconsul, Plut.