ἀντίφονος
ἀντίφονος, in return for slaughter, in revenge for blood
ἀντίφον-ος, ον,
- in revenge for blood, ποινὰς ἀντιφόνους ἄτας A. Eu. 982; δώσουσʼ ἀντιφόνους δίκας S. El. 248; ἀντίφονον κορέσαι στόμα Id. Ph. 1156.
- II θάνατοι ἀ. deaths by mutual slaughter, A. Th. 893.—Trag. word, but only in lyric passages.
1 que comporta crímenes recíprocos
ποινὰς ἀντιφόνους Ἄτας
ἀντιφόνων θανάτων ἀραί
maldiciones que causan muertes recíprocas de Etéocles y Polinices
2 vengador
δώσουσ' ἀντιφόνους δίκας
στόμα
ἀντί·φονος, ος, ον :
1 qui rend meurtre pour meurtre, Eschl. Sept. 893 ||
2 qui venge un meurtre, Eschl. Eum. 982 ; Soph. El. 248 ||
➳ Mot us. chez les Trag. mais seul. dans les chœurs.
Étym. ἀ. φόνος.
ἀντίφονος, 1) für den Mord, δίκαι Soph. El. 240.
2) wechselseitig mordend, θάνατος ἀντίφονος. Wechselmord, Aesch. Spt. 874 ; vgl. ἄτας Eum. 982.
3) dagegen mordend, στόμα Soph. Phil. 1141.
2) wechselseitig mordend, θάνατος ἀντίφονος. Wechselmord, Aesch. Spt. 874 ; vgl. ἄτας Eum. 982.
3) dagegen mordend, στόμα Soph. Phil. 1141.
ἀντίφονος
- Iin return for slaughter, in revenge for blood, Aesch., Soph.
- IIθάνατοι ἀντ. deaths by mutual slaughter, Aesch.