ἀνταναιρετικός
ἀνταναιρετικός, cancelling opposite sides of an account, striking a balance
ἀνταναιρ-ετικός, ή, όν,
- cancelling opposite sides of an account, striking a balance: metaph., εὐλογιστία ἐστὶν ἐπιστήμη -κή Stoic. 3.64.
1 que hace balance, fig. que modera, moderadora
εἶναι λέγουσιν ... εὐλογιστίαν δὲ ἐπιστήμην ἀνταναιρετικήν
2 que hace desaparecer c. gen.
τοῦτο αὐτοῖς τοῦ θείου φόβου ἀνταναιρετικὸν φάρμακον