ἀντιτακτέον
ἀντιτακτέον, one must array against
ἀντι-τακτέον, (ἀντιτάσσω)
- one must array against, τι πρός τι Plu. Sanit. 2.127f.
- 2 (from Pass.) one must make resistance, πρός τινα Arist. Top. 134a4.
1 hay que alinear contra
πρὸς μὲν οὖν ταύτην τὴν ἐλπίδα τὴν τοῦ Κάτωνος εὐλάβειαν
2 hay que presentar resistencia
πρὸς τὸν πάντα ἐνιστάμενον
ἀντιτακτέον, vb. d’ἀντιτάσσω, Arstt. Top. 5, 4, 17 ; Plut. M. 127f.