ἀντιτεταγμένως
ἀντιτεταγμένως, in the opposite sense
ἀντιτεταγμένως, Adv. pf. part. Pass. of ἀντιτάσσω,
- in the opposite sense, τῷ ποιεῖν Plot. 5.3.15.
adv. en sentido contrario
τῷ ποιεῖν
ἀντιτεταγμένως, adv. en opposition, Plot. Enn. 5, 3, 15.
Étym. ἀντιτάσσω.