ἀπαιδευτέω
ἀπαιδευτέω, to be ἀπαίδευτος
ἀπαιδ-ευτέω,
- to be ἀπαίδευτος, A.D. Conj. 235.19, Iamb. in Nic. p.9 P.; to be foolishly said, Id. Comm.Math. 7.
1 ser ignorante A.D.Coni.235.8, Iambl.in Nic.p.9.
2 resultar falso un dicho, Iambl.Comm.Math.7.
ἀ·παιδευτέω-ῶ, être ignorant ou grossier, Dysc. p. 501, 18 Bekker, Anecdota græca ; Jambl. Nicom. ar. 9.
Étym. ἀπαίδευτος.