About Report a problem

Menu

ἀπαυδάω

ἀπαυδάω, to forbid

Could not find ἀπαυδήσῃ in Logeion dictionaries.

ἀπαυδήσῃ aorist middle subjunctive 2nd singular, future middle indicative 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular of ἀπαυδάω

See ἀπαυδήσῃ in Morpho

ἀπαυδ-άω,
  • forbid, abs., ἐγὼ δʼ ἀπαυδῶ γʼ S. Ph. 1293; freq. folld. by μή c. inf., τὸν ἄνδρʼ ἀπηύδα . . στέγης μὴ ἔξω παρήκειν Id. Aj. 741; τὸν ἄνδρʼ ἀπαυδῶ τῆσδε γῆς . . μὴ εἰσδέχεσθαί τινα Id. OT 236, cf. E. Rh. 934, Supp. 468, Ar. Eq. 1072: with implied neg., ἀ. ἐξίστασθαι μύσταισι χοροῖς Id. Ra. 369.
    • II decline, refuse, οὔκουν ἀπαυδᾶν δυνατόν ἐστί μοι πόνους E. Supp. 342; renounce, νεῖκος ἀ. Theoc. 22.129; say no, APl. 16.299.
    • III to be wanting towards, fail, φίλοισι E. Andr. 87: hence abs., fail, of wood, Thphr. HP 5.6.1; ἀ. πρὸς τὸ περίπατον Antyll. ap. Orib. 6.21.11; become speechless, of hysterical patients, Hp. Mul. 1.74, cf. Ps.-Luc. Philopatr. 18; ἀ. τὰ μαντεῖα the oracles are dumb, Plu. Def.orac. 2.431b; faint, fail, Thphr. Char. 8.14; ἀ. ὑπὸ λιμοῦ Luc. Luct. 24; κόπῳ Babr. 7.8; πόνοις AP 5.167; die (of patients), Herod.Med. in Rh.Mus. 58.80.

Saved

Recent